محل دفن متروك سهراب سپهري در روستاي «مشهد اردهال»

آدم اينجا تنهاست ...

به سراغ من اگر مي‌آئيد؛

پشت هيچستانم.

پشت هيچستان جايي است.

پشت هيچستان رگ‌هاي هوا؛ پر قاصدهايي است

که خبر مي‌آرند؛ از گل وا شده دورترين بوته خاک.

روي شن‌ها هم ؛ نقش‌هاي سم اسبان سواران ظريفي است که صبح

به سر تپه معراج شقايق رفتند.

پشت هيچستان؛ چتر خواهش باز است:

تا نسيم عطشي در بن برگي بدود؛

زنگ باران به صدا مي‌آيد.

آدم اينجا تنهاست

و در اين تنهايي ؛ سايه ناروني تا ابديت جاري است.



به سراغ من اگر مي‌آئيد؛

نرم و آهسته بيائيد؛ مبادا که ترک بردارد

چيني نازک تنهايي من ...